Dostępność:Wysyłka w 24 godziny

Obejrzyj spis treści w pliku PDF

Album nie zawiera wprawdzie wszystkich roślin miododajnych jakie można spotkać w literaturze pszczelarskiej, ale z pewnością znaj­dziesz tu te najważniejsze i wiele takich, których dotąd nie znałeś. Mam nadzieję, że Cię zaciekawią.
Wśród roślin tu opisanych są gatunki występujące u nas masowo, mogące zapewnić miód towarowy. Są również gatunki występujące sporadycznie, które jednak, ze względu na swoje walory, uznałem za obiecujące ciekawostki.
Dość długo zastanawiałem się, w jakim porządku zaprezentować poszczególne gatunki roślin miododajnych. Pragnąłem, aby album był przejrzysty i przyjazny dla czytelnika.

W wielu wydawanych obecnie albumach, rośliny posegregowane są według barw kwiatów, aby łatwo było zidentyfikować je. Z punktu widzenia pszczelarza, do którego przede wszystkim zaadresowany jest ten album, kolor kwiatu jest sprawą mało istotną.
Można było rośliny pożytkowe podzielić według zespołów siedliskowych, czyli naturalnych środowisk ich występowania. Wyróżniłem przy tym następujące zespoły siedliskowe: podmokłe nieużytki, suche nieużytki, łąki i pastwiska, zbocza wzgórz, hale górskie, lasy i zarośla, uprawy polowe, sady, parki ogrody kwia­towe, zieleń miejską. Przy tego typu podziale problemem jest jednak umieszczenie gatunków wszędobylskich, mających zdolność zasiedlania stanowiska różnego rodzaju. Informację o środowisku naturalnego występowania umieściłem w opisie każdego z omówionych gatunków.
Ważnym dla pszczelarza czynnikiem jest termin kwitnienia rośliny. Przy takiej kolejności roślin w albumie spotkalibyśmy się jednak z problemem czerwcowo-lipcowego spiętrzenia, kiedy to poszczególne, niezwykle ciekawe, choć nie zawsze masowo występujące gatunki prześcigają się z prezentacją swoich walorów.
Można było pójść ścieżką systematyki botanicznej i zgrupować rośliny według przynależności do poszczególnych rodzin. Zestawienie obok siebie roślin spokrewnionych jest ciekawe, ale w tym miejscu nie najważniejsze, tym niemniej jest to jeden z kryteriów umiejscowienia rośliny w albumie.
Z naukowego punktu widzenia najbardziej jednoznaczny i precyzyjny byłby podział na rośliny zielne , półkrzewy, krzewy oraz drzewa. Z uwagi na adresatów, którymi są pszczelarze pragnący wzbogacić sąsiedztwo pasieki w rośliny przydatne dla pszczół, rośliny zielne zostały podzielone na jednoroczne, dwuletnie i trwałe. Każda z tych grup ma inną specyfikę uprawy, inaczej postępujemy z roślinami jed­norocznymi, które potrafią zakwitnąć po kilku tygodniach od wysiewu, a zupełnie inaczej z bylinami potrzebującymi niekiedy 2-3 lat aby odwdzięczyć się trud związany z uprawą.
Przy okazji omawiania gatunku wiodącego pod względem przydatności pszcze­larskiej omówiłem również gatunki blisko spokrewnione. Niekiedy rośliny nie spokrewnione omawiane są łącznie, ze względu na łączące je wspólne, specyficzne siedlisko np. drzewa owocowe.
Mam cichą nadzieję, że lektura tej książki będzie pożyteczną przyjemnością dla kolegów pszczelarzy.