Dostępność:Wysyłka w 24 godziny

Celem Przewodnika jest przedstawienie najczęściej spotykanych podczas wycieczek po kraju gatunków zwierząt i roślin w ich naturalnym środowisku. Z tej racji wyróżniono pięć zasadniczych typów środowisk, które każ­dy może bez trudu rozróżnić. Oczywiście rozróżnienie to jest w pewnym stopniu umowne ze względu na liczne i różnorodne przekształcenia poszczególnych siedlisk i powiązania między nimi. Zdarza się, że jakaś rodzina znajduje sprzyjające warunki do rozwoju w różnych ekosystemach i za­siedla rozmaite biotopy. W jeszcze większym stopniu dotyczy to zwierząt, odznaczających się możliwością poruszania i spotykanych w różnych śro­dowiskach zależnie od pory roku i okresu rozwoju. Jednocześnie niektóre gatunki zwierząt i roślin mogą występować wyłącznie w ściśle określonym środowisku, charakterystycznym dla nich. W wyborze opisywanych gatunków ograniczono się do tych, które można często i bez kłopotu spostrzec. Dlatego w rozdziale dotyczącym środowiska wodnego i nadwodnego („Tereny wilgotne") oraz wybrzeży morskich pomi­nięto ryby, które są na ogól trudne do obserwacji. Natomiast w rozdziale „Łąki, pola" uwzględniono rośliny uprawne, takie np. jak zboża i inne. Aby uniknąć powtarzania opisu rośliny występującej w różnych biotopach, omówiono ją tylko przy jednym z nich, w innych miejscach dając odsyła­cze. Na przykład modrzew został opisany w rozdziale „Lasy", zaś w rozdziale „Tereny wysokogórskie" znajduje się jedynie odsyłacz. W obrębie każdego rozdziału zarówno zwierzęta, jak i rośliny są omówione w ukła­dzie systematycznym. Każda grupa systematyczna, podobnie jak każde środowisko, ma swój znak graficzny. Znaki te uwzględniono również w spisie treści. Niekiedy jednak rezygnujemy z układu systematycznego, wpro­wadzając podział na podstawie takich cech rzucających się w oczy, jak np. barwa kwiatów, a to w celu ułatwienia posługiwania się Przewodnikiem. W opisie gatunków uwzględniono zarówno cechy morfologiczne, jak i ich wymagania i warunki życia oraz ewentualne osobliwości. Poniżej scharak­teryzowano pięć głównych typów środowisk, biorąc pod uwagę ich najistotniejsze cechy.