Dostępność:Wysyłka w 12 godzin

PRZEDMOWA

Unowocześnianie rolnictwa w zakresie chowu bydła dyktuje potrzebę uzupełniania wiedzy teoretycznej m.in. przez ujednolicenie terminologii zarówno przez rolników - producentów, jak i doradców oraz nauczycieli. W bogatej literaturze dotyczącej chowu i hodowli bydła stwierdza się brak jednolitej terminologii, krótko i jednoznacznie definiującej pojęcia używane w technice chowu bydła. W środowiskach zainteresowanych problematyką techniki chowu bydła odczuwa się brak opracowania porządkującego i ujednolicającego słownictwo i nazewnictwo oraz ich definicji z tego zakresu. W dokumentacjach technicznych, albumach, katalogach, wytycznych, instrukcjach, standardach i publikacjach specjalistycznych panuje pod tym względem duża dowolność, utrudniająca niejednokrotnie porozumiewanie się. Opracowanie Terminologii zawierającej podstawowe słownictwo z dziedzin takich, jak zootechnika, technologia, mechanizacja i budownictwo jest próbą uporządkowania i ujednolicenia używanego dotychczas słownictwa.

Obszerny (722 str.) Zootechniczny słownik encyklopedyczny (PWRiL Warszawa, 1965) jest już dawno wyczerpany, nieuaktualniony i obecnie niedostępny. Mały nakład słownika (114 str.) pt. Technika w chowie zwierząt - terminologia (IBMER Warszawa, 1979) dostępny był wąskiemu gronu naukowców i doradców ODR w zakresie budownictwa i mechanizacji produkcji zwierzęcej. Cenny i obszerny (216 str.) Leksykon terminów z zakresu genetyki i hodowli zwierząt (PTZ Warszawa, 1994) obejmuje nowoczesną terminologię jedynie z dziedziny genetyki, doskonalenia zwierząt i metodyki badań zootechnicznych. Wreszcie pożyteczna inicjatywa opracowania (50 str.) Słowniczka zootechnicznego w odcinkach dla czytelników Chowu Bydła (Red. Chów Bydła, Warszawa, 2001-2002, autorstwa H. Pawlaka z Poznania) nie wypełnia istniejącej w tym zakresie luki ze względu na mały zakres niezbędnych haseł zootechnicznych i ograni­czony nakład.

Powyższe wskazanie przykładowych znanych pozycji wydawniczych było inspiracją Autorów do zebrania możliwie największej liczby haseł i ich definicji z różnych źródeł (m.in. z wyżej wymienionych pozycji i własnych przemyśleń). Autorzy Terminologii byli współautorami wspomnianej publikacji, wydanej przez Instytut Budownictwa, Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w 1979 r.

Inspiracją Autorów niniejszego opracowania były również poradniki opracowane przez IBMER i Duńskie Służby Doradcze w zakresie standardów technologicznych chowu zwierząt (w tym bydła) w latach 2002-2004.

Redakcja ma świadomość, że niniejsza publikacja po przeliczeniu zawierająca 987 haseł i ograniczająca definicje do zootechniki bydła, nie wyczerpuje wszystkich nowoczesnych pojęć i określeń z tej dziedziny. Jest jedynie próbą objęcia maksymalnie dostępnych terminów, zdefiniowanych w formie możliwie zwięzłej.

Niniejsza praca przeznaczona jest przede wszystkim dla pracowników naukowych, doradców ODR oraz wykładowców i studentów, jako materiał pomocny do nauczania przedmiotów związanych z problematyką chowu bydła.

Publikacja ta daje również możliwości wzbogacenia materiałów źródłowych w nauczaniu studentów o kierunkach technicznych i zootechnicz­nych na uczelniach rolniczych.

Autorzy pracy:

- doc. dr hab. inż. Grzegorz Fiedorowicz, jako wieloletni pracownik naukowy IBMER w Warszawie posiada bogate doświadczenie badawcze (około 70 publikacji naukowych) w dziedzinie techniki i technologii, wa­runków środowiskowych, dobrostanu zwierząt i energochłonności pro­dukcji zwierzęcej,

- prof. dr hab. inż. Wacław Romaniuk, również jako wieloletni pracownik IBMER oraz Akademii Rolniczej w Szczecinie posiada ponad 100 publikacji naukowych z produkcji zwierzęcej; jego prace z zakresu problematyki budownictwa inwentarskiego, techniki i technologii chowu zwierząt, jak również pozyskiwania energii z nawozu naturalnego sta­nowią podstawę do dalszych badań naukowych i doskonalenia techniki.

Serdecznie dziękujemy Recenzentom prof. dr hab. inż. Józefowi Szlach­cie i prof. dr hab. inż. Stanisławowi Wnnickiemu za wnikliwe recenzje i wiele cennych uwag, uzupełnień oraz wskazówek, które przyczyniły się do wzbogacenia niniejszego opracowania.

Wdzięczni będziemy za wszelkie uwagi lub uzupełnienia merytoryczne i redakcyjne, które uwzględnimy przy ewentualnym wznowieniu wydawniczym niniejszego słownika.

Redakcja Warszawa, grudzień 2006 r.