Wydanie specjalne magazynu Top-agrar

Lepsza profilaktyka niż dobre leczenie

Specjalizacja gospodarstw utrzymujących bydło postępuje coraz bardziej. Większe stada i duże obory to nowe wyzwania i problemy nie tylko organizacyjne, ale także zdrowotne. Te zmiany sprawiają, że niezwykle istotne staje się profesjonalne zarządzanie stadem bydła mlecznego, a więc umiejętne kierowanie rozrodem, racjonalne żywienie oraz fachowa opieka weterynaryjna. Dla producenta mleka utrzymującego stado bydła w ostatecznym rozrachunku liczy się wynik finansowy. Zadowalające dochody może zapewnić wysoka wydajność mleczna krów, a ta zależy od zdrowotności całego stada. Niestety w wysoko produkcyjnych stadach bydła mlecznego nasilają się problemy ze zdrowiem.

Wobec systematycznie zwiększającej się liczebności stad zmieniają się też metody pracy lekarzy weterynarii. Mija już czas, kiedy to lekarz dzień i noc oczekiwał na wezwanie rolnika do jednej krowy. Dziś rolą lekarza weterynarii jest opracowanie strategii mającej na celu utrzymanie w dobrym zdrowiu całego stada. Lekarz coraz częściej staje się doradcą, który wspólnie z hodowcą opracowuje plan monitorowania zdrowotności stada na podstawie wyników kontroli użytkowości mlecznej, badań próbek krwi, moczu itp. Umożliwia to wczesne wykrycie błędów żywieniowych i organizacyjnych, a ich szybkie wyeliminowanie pozwala uniknąć wielu zaburzeń metabolicznych oraz w rozrodzie bydla.

Leczenie pojedynczych zwierząt jest kosztowne, czasochłonne i często okazuje się mało skutecz­ne. Realizacja programu ochrony zdrowia całego stada z pewnością zmniejszy wydatki na leki, jednak profilaktyka nie jest darmowa. Jej podstawą jest regularna kontrola zdrowotności zwie­rząt. Rolą lekarza weterynarii jest dbanie o dobrą zdrowotność całego stada, a więc zapewnienie by cielęta nie miały biegunek, zapaleń płuc, zaś krowy wolne byty od chorób wymion, zaburzeń płodności oraz chorób przemiany materii. Wymaga to od lekarzy weterynarii i osób opiekujących się stadem bydła mlecznego dużego doświadczenia i praktycznej wiedzy. Pomocne w tym może być wydanie „top agrar ekstra" pt. „Choroby bydła". Publikacja zawiera opis najczęściej występu­jących jednostek chorobowych u bydła mlecznego wraz z podaniem metod profilaktyki i leczenia.

Wnikliwa obserwacja stada przez hodowcę i umiejętna interpretacja zachowań zwierząt sprzyja szybkiemu rozpoznawaniu chorób i zwiększeniu skuteczności późniejszego leczenia podejmowa­nego przez lekarza weterynarii. Te dwie osoby, tj. lekarz i hodowca, tworzą duet, którego starania powinny zmierzać w kierunku osiągnięcia rentownej produkcji mleka w zdrowym stadzie. Opła­calność może zapewnić profesjonalna opieka zootechniczno-weterynaryjna nad stadem bydła mlecznego i w tym pomoże Państwu niniejsza publikacja.

Spis treści:

Zarządzanie

Opieka lekarska nad stadem

Podawanie środków leczniczych

Prawidłowe podawanie zastrzyków

Higiena w oborze

Optymalizacja

wychowu cieląt

Biegunki u osesków

Grypa cieląt

Przepuklina pępkowa

Zapalenie pępka

Brak odruchu rynienki przełykowej

Wzdęcia gazowe

Wzdęcia pieniste

Choroba białych mięśni

Choroba cielęcia patrzącego w gwiazdy

Pasożyty żołądkowo-jelitowe/ pasożyty płucne

Motylica wątrobowa

Świerzbowce

Muchy

Grzybice

Grzybica cieląt

Choroby zakaźne

Paratuberkuloza

Zapaleni wymienia

Strategia zwalczania mastitis

Leczenie mastitis

Zwalczanie mastitis

Zapalenie wymienia na tle Steptrococcus agalactiae

Mastitis wywołane przez S. aureus

Mastitis wywołane warunkami środowiskowymi

Mastitis na tle E. coli

Letnie zapalenie mastitis

Mastitis wywołane przez drożdżaki

Egzema okolicy uda

Płodność

Optymalna płodność

Wypadnięcie macicy

Ostre zapalenie macicy

Przewlekle zapalenie macicy

Cicha ruja

Cysty jajnikowe

Ronienia

Przemiana materii

Strategia rozwiązywania błędów żywieniowych

Ketoza

Przemieszczenie trawieńca

Kwasica żwacza

Zasadowica żwacza

Porażenie poporodowe

Języczka pastwiskowa

Botulizm

Zatrucia