Dostępność:Wysyłka w 24 godziny

Praktyka kliniczna: zwierzęta egzotyczne. Ssaki, ptaki i zwierzęta zmiennocieplne to bardzo potrzebna publikacja, w której przedstawiono te gatunki zwierząt, z którymi lekarze weterynarii mogą spotkać się w swojej codziennej praktyce. W książce można znaleźć informacje dotyczące utrzymania zdrowych zwierząt, a więc opisy ich zachowania, odpowiednich warunków chowu, sposobu żywienia oraz metod rozpoznawania płci i wieku. Następnie autorzy zajmują się analizą najczęściej występujących chorób, opisami zabiegów chirurgicznych i sposobów wykonywania eutanazji. Jednostki chorobowe uporządkowano według układów narządowych. Na końcu każdego rozdziału zamieszczono uaktualnione zestawienia środków farmakologicznych stosowanych u poszczególnych gatunków zwierząt. W ostatnim rozdziale zostały przedstawione zoonozy.

Książka zawiera około 850 kolorowych rycin i fotografii, ukazujących typowe obrazy kliniczne chorób, nowe metody diagnostyczne i postępowanie terapeutyczne.
Jest to znakomita publikacja, która powinna znaleźć się w bibliotece każdego lekarza weterynarii.

W ostatnich latach znacznie wzrosło zainteresowanie utrzymywaniem w warunkach domowych zwierząt, umownie zaliczanych do grupy tzw. zwierząt egzotycznych. Spowodowało to zmiany na rynku usług weterynaryjnych - lekarze weterynarii, studenci i hodowcy muszą stale poszerzać swoją wiedzę w tym zakresie. Praktyka kliniczna: zwierzęta egzotyczne to pierwsza na naszym rynku wydawniczym publikacja zwięzłe opisująca zagadnienia dotyczące prawidłowego chowu bezkręgowców, zwierząt zmiennocieplnych (płazy, gady), ptaków ozdobnych i drobnych ssaków, jak i profilaktyki, rozpoznawania i zwalczania chorób tych zwierząt.

Każdy rozdział zawiera istotne wskazówki co do zachowania optymalnych warunków utrzymania zwierząt. Są one szczególnie ważne w przypadku gatunków pochodzących z regionów o klimacie tropikalnym czy subtropikalnym - pomagają utrzymać zwierzę w dobrym stanie zdrowia i jednocześnie osiągnąć sukcesy hodowlane (np. skuteczny rozród w warunkach niewoli). Dokładna analiza najczęściej popełnianych przez właścicieli błędów w utrzymaniu, szczególnie związanych ze środowiskiem chowu (temperatura, wilgotność, oświetlenie) oraz metodami karmienia (niedobory substancji pokarmowych, witamin i soli mineralnych), pozwala na ewentualne skorygowanie niedociągnięć, a tym samym zapobieżenie pojawieniu się wielu niebezpiecznych cho­rób. To właśnie „choroby środowiskowe", a nie -jak się powszechnie uważa — choroby zakaźne, pasożytnicze czy nieszczęśliwe wypadki, są główną przyczyną niepowodzeń hodowlanych i nierzadko prowadzą do śmierci zwierzęcia.

Niezwykle cenne w niniejszej książce są zagadnienia związane z diagnostyką najczęściej występujących chorób omawianych gatunków zwierząt. W przebiegu wielu z nich pojawiają się objawy kliniczne o charakterze ogólnym i niespecyficznym, utrudniającym lub wręcz uniemożliwiającym postawienie prawidłowego rozpoznania oraz dobranie optymalnej dla sytuacji terapii. Autorzy zwracają uwagę, że wiarygodnej diagnozy nie można postawić tylko na podstawie rutynowych metod diagnostycznych, (takich jak oglądanie, omacywanie lub osłuchiwanie, lecz trzeba ją potwierdzić dodatkowymi badaniami: bakteriologicznymi, mikologicznymi, para­zytologicznymi, anatomo- i histopatologicznymi. Nie zabrakło więc szczegółowego omówienia metod pobierania prób do analiz (krew, mocz. kał, wymazy, zcskrobiny).

Coraz większe znaczenie w rozpoznawaniu chorób zwierząt mają nowoczesne techniki obrazowe, w tym badania radiologiczne, ultrasonograficzne, endoskopowe. a nawet tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Poza praktycznymi przykładami zastosowania wymienionych metod w diagnostyce konkretnych jednostek chorobowych (w wielu przypadkach udokumentowanych barwnymi, szczegółowo opisanymi fotografiami), podręcznik zawiera opis najbardziej przydatnych w praktyce urządzeń diagnostycznych oraz wykonania badań dostosowanych do gatunku pacjenta.

Tak jak wcześniej wydane: Praktyka kliniczna: psy i Praktyka kliniczna: koty zawiera informacje przydatne nie tylko dla praktykującego lekarza weterynarii, prowadzącego lecznicę ukierunkowaną na niesienie pomocy domowym zwierzętom towarzyszącym, ale także dla studentów i hodowców.