Dostępność:Wysyłka w 12 godzin
Producent: Wieś Jutra
|
Tytuł
|
Słoma – energetyczne paliwo
|
|
Autor
|
A. Grzybek, P. Gradziuk, K. Kowalczyk
|
|
Wydawca
|
Wieś Jutra
|
|
Rok wydania
|
2001
|
|
Liczba stron
|
71
|
|
Wymiary
|
170 x 240 mm
|
|
Okładka
|
miękka
|
|
ISBN
|
|
Książka ma charakter poradnika adresowanego
do przyszłych inwestorów zainteresowanych wykorzystaniem słomy na cele
energetyczne, służb doradztwa rolniczego itp. Poradnik służy pomocą w określeniu
zasobów słomy, organizacji jej zbioru i dostaw, w wyborze odpowiednich urządzeń
kotłowych, analizie efektywności inwestycji oraz możliwości pozyskania środków
finansowych na preferencyjnych warunkach. Autorzy poradnika dla przybliżenia
omawianej tematyki posłużyli się wieloma przykładami z praktyki, dokumentując to
licznymi fotografiami i rysunkami oraz załączając wykaz ponad stu zrealizowanych
obiektów.
Wykorzystanie energii stanowi jedną z
podstawowych przesłanek rozwoju gospodarczego, społecznego i poprawy jakości
życia, stąd też zapotrzebowanie na energię nieustannie rośnie we wszystkich
krajach świata, a problem zaspokojenia potrzeb energetycznych jest stale
aktualny. Obecnie potrzeby te są pokrywane dzięki paliwom kopalnym. Paliwa,
takie jak: węgiel, ropa czy gaz ziemny pokrywają 80% światowego zapotrzebowania
na energię. Szacowane zasoby tych paliw przy aktualnych trendach wydobycia
wystarczą na około 100 lat, dlatego też w ostatnim dwudziestoleciu (po kryzysie
naftowym lat siedemdziesiątych) zintensyfikowano na świecie badania nad
wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii.
Za takim
rozwiązaniem przemawia także troska o środowisko naturalne, ponieważ intensywne
wykorzystanie i przetwarzanie tradycyjnych surowców energetycznych wywiera bardzo niekorzystny wpływ na
zasoby natury. Do najpoważniejszych zagrożeń środowiska należy groźba zmiany
klimatu powodowana antropogennym podgrzaniem atmosfery w wyniku wzrastającej
koncentracji gazów szklarniowych. Ocieplanie klimatu na Ziemi pociąga za sobą
daleko idące konsekwencje. Istnieje uzasadniona obawa, że zjawisko to może
stanowić zagrożenie życia dla przeważającej części ludzkości, a nawet całej
cywilizacji. Światowa społeczność, zaalarmowana dokonującymi się
przekształceniami w przyrodzie, doprowadziła do podjęcia działań przez
Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych, które w grudniu 1988 roku uzgodniło
specjalną rezolucję wzywającą do podpisania konwencji ramowej o zmianach
klimatu. Konwencja taka została przyjęta na Szczycie Ziemi w Rio de Janeiro w
czerwcu 1992 roku, w którym wzięli udział reprezentanci 172 państw, w tym 108
prezydentów lub premierów. Nałożyła ona obowiązek stopniowego zmniejszania
emisji gazów cieplarnianych tak, aby do końca dekady nie przekroczyła ona
poziomu z 1990 roku. W grudniu 1997 roku delegacje 170 państw na spotkaniu w
Kioto zobowiązały się do dalszej redukcji emisji gazów cieplarnianych średnio o
5,2% w latach 2008-2012 r. (w porównaniu do 1990 r.).
Największy wpływ na wystąpienie efektu
cieplarnianego ma dwutlenek węgla (55%), a dopiero w dalszej kolejności związki
powodujące degradację powłoki ozonowej (24%), jak metan (15%) i pozostałe gazy
cieplarniane (6%). W ochronie klimatu wiodące znaczenie ma, więc regulacja
emisji i absorpcji dwutlenku węgla. Obieg węgla w przyrodzie jest jednym z
fundamentalnych zjawisk, wiążących życie biologiczne z przemianą materii
nieożywionej. Obieg ten polega na dynamicznej równowadze między strumieniem
dwutlenku węgla emitowanego do atmosfery jako produktu spalania paliw kopalnych
czy oddychania, a jego pochłanianiem w procesie wegetacji przez organizmy żywe
czy też inne absorbenty. Współczesna cywilizacja doprowadziła do systematycznie
wzrastającej emisji, która przewyższa możliwości absorpcji przez środowisko.
Programy redukcji emisji CO- podjęte już w wielu krajach, z jednej strony kładą
nacisk na efektywność zużycia energii, z drugiej zaś wskazują na zwiększenie
wykorzystania odnawialnych źródeł energii. W tej sytuacji uzasadnione wydaje się
poszukiwanie nowych sposobów pozyskiwania niewyczerpalnych, czystych
ekologicznie źródeł energii. Energetyka oparta na źródłach odnawialnych, takich
jak: woda, słońce, wiatr, biomasa, geotermia pozwala uzyskać energię cieplną i
elektryczną bez uciążliwych odpadów i skażeń powstających w procesie produkcji w
tradycyjnych elektrowniach np. węglowych, a wykorzystanie tych zasobów pozwala
na oszczędzanie zasobów energii pierwotnej. Ponadto wykorzystanie odnawialnych
źródeł energii zwiększa bezpieczeństwo energetyczne przez poszerzenie oferty
producentów energii. Dalszymi czynnikami mającymi wpływ na formułowanie
przyszłej polityki energetycznej są problemy dotyczące badań i rozwoju nowych
technologii, polityka rolna w odniesieniu do wykorzystania biomasy jako źródła
energii, czy polityka socjalna w odniesieniu do zatrudnienia.
Według ocen szacunkowych, odnawialne źródła
energii znacznie przewyższają w skali światowej zasoby energetyczne nośników
tradycyjnych, jednak ze względu na wiele różnorodnych uwarunkowań, tylko część z
nich może znaleźć praktyczne zastosowanie. Prognozy przewidują, że do 2010 roku
w Polsce nastąpi zwiększenie zużycia energii ze źródeł odnawialnych do 8%, a
największe znaczenie przypisuje się energetycznemu wykorzystaniu biomasy, w tym
przede wszystkim słomy.
Spis treści
Wstęp
1. Charakterystyka odnawialnych źródeł
energii,
2. Produkcja i kierunki wykorzystania słomy
3. Właściwości słomy jako paliwa
4. Technologia zbioru i magazynowania słomy
5. Technologie spalania słomy
6. Możliwości zastosowania słomy w skojarzonych systemach energetycznych
7. Inne technologie energetycznego
wykorzystania słomy
8. Oddziaływanie na środowisko
9. Ekonomiczna analiza wykorzystania słomy na cele energetyczne
10. Źródła finansowania