Przydatność ziarna odmian pszenicy jarej z uprawy ekologicznej jako surowca dla przetwórstwa

  • Dodaj recenzję:
  • Wydawnictwo: IUNG
  • Dostępność: Wysyłka w 12 godzin
  • Autor: Grażyna-Pietrzak, Beata Feledyn-szewczyk, Jan Kuś
  • Wydawca, rok wydania: Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa Puławy, 2018
  • Liczba stron : 46
  • Oprawa i wymiary: miękka, 165 x 235 mm
  • ISBN: 978-837562-298-0
  • egz.
  • 10,90 zł

Pszenica jest podstawowym zbożem uprawianym w Polsce. W gospodarstwach ekologicznych pszenica jara cieszy się większym zainteresowaniem rolników niż ozima. Decyduje o tym mniejsza presja czynników ograniczających plonowanie. W warunkach uprawy ekologicznej plony pszenicy jarej są bardziej stabilne niż ozi­mej, co wynika m.in. z mniejszego porażenia zasiewów przez patogeny grzybowe, mniejszego zachwaszczenia oraz mniejszej podatności na wylęganie.

Ziarno pszenicy jarej jest drobniejsze niż ozimej, ale zawiera więcej substancji białkowych, dlatego produkowane z niego mąki mają na ogół wysoką wartość wy­piekową.

Warunkiem zapewnienia opłacalności ekonomicznej gospodarstwa ekologiczne­go jest m.in. uzyskiwanie surowców/produktów o odpowiedniej jakości, wymaga­nej przez przemysł przetwórczy oraz konsumentów. Poszczególne odmiany pszenicy różnią się między sobą pod względem cech rolniczych (plonowania, odporności na wylęganie, choroby i szkodniki), a także wartości technologicznej. Na skład chemicz­ny i wartość technologiczną ziarna pszenicy, oprócz czynników genetycznych, mają wpływ także czynniki siedliskowe, w tym stosowane zabiegi agrotechniczne, które w systemie produkcji ekologicznej są ograniczone. Zabiegi agrotechniczne w znacz­nym stopniu oddziałują na ilość i skład frakcyjny białka, uważanego powszechnie za jeden z podstawowych wskaźników przydatności przetwórczej ziarna pszenicy. Reakcja poszczególnych odmian pszenicy na zastosowane warunki uprawy nie jest jednakowa. Ważne jest, aby do uprawy ekologicznej wybierać odmiany pszenicy wy­kazujące jak najmniejszą zmienność cech jakościowych ziarna, w zależności od za­stosowanej agrotechniki.

Badania przeprowadzone w IUNG-PIB wykazały, że plony pszenicy jarej w latach 2014-2016 w ekologicznym systemie uprawy wynosiły średnio 3,5 t/ha.

Odmianami najbardziej przydatnymi dla tego sposobu gospodarowania, ze względu na uzyskiwane plony i odporność na patogeny są: Arabella, Brawura, Cytra, Katoda, Koksa, KWS Torridon, Waluta i Zadra.

Spis treści

  1. Wprowadzenie
  2. Wartość technologiczna pszenicy
  3. Wymagania jakościowe dla ziarna pszenicy jako surowca do przetwórstwa

3.1. Wymagania jakościowe przemysłu młynarskiego

3.2. Wymagania jakościowe przemysłu piekarskiego

3.3. Wymagania jakościowe przemysłu ciastkarskiego

3.4. Wymagania jakościowe przemysłu makaronowego

  1. Wartość technologiczna ziarna wybranych odmian pszenicy z uprawy ekologicznej

4.1. Właściwości fizyko-chemiczne ziarna pszenicy

4.2. Właściwości przemiałowe ziarna pszenicy

4.3. Właściwości wypiekowe mąki

4.4. Wyniki oceny przydatności mąki do produkcji makaronów

  1. Podsumowanie
  2. Literatura uzupełniająca