Rośliny pożytkowe

  • Dodaj recenzję:
  • Wydawnictwo: BEE & HONEY
  • Dostępność: Wysyłka w 12 godzin
  • Autor: dr Aneta Sulborska
  • Wydawca, rok wydania: Bee & Honey, 2019
  • Liczba stron : 754
  • Oprawa i wymiary: twarda, 170 x 240 mm
  • ISBN: 978-83-953017-2-8
  • egz.
  • 98,00 zł

Informacje o wydajności miodowej i pyłkowej, terminy kwitnienia i rozmnażanie roślin pożytkowych, wymagania glebowe i stanowiskowe

Celem niniejszej pozycji jest przybliżenie pszczelarzom „sylwetek" roślin (oczywiście, niemożliwe było uwzględnienie wszystkich gatunków pożytkowych występujących w naszej strefie klimatycznej), które mogą stanowić źródło pokarmu dla pszczół i zapewnić im różnorodność i ciągłość taśmy pokarmowej . Wiele z przedstawionych gatunków to rośliny dziko rosnące, które nierzadko odznaczają się niewielkimi wymaganiami klimatyczno-glebowymi i z powodzeniem mogą posłużyć do zagospodarowania nieużytków. Z kolei gatunki ozdobne nadają się do zakładania ogródków pszczelarskich, obsadzania ogrodów przydomowych lub miejskich parków i zieleńców. Zgromadzone w nich rośliny mogą pozwolić na uzupełnienie luki w dopływie nektaru i pyłku w okresach bezpożytkowych. Natomiast świadomość pszczelarskiego znaczenia wielu roślin uprawnych (w tym zielarskich), być może sprawi, że będą one siane i sadzone chętniej oraz na większych areałach, dostarczając pszczołom pokarmu zwłaszcza wtedy, gdy inne źródła zawodzą. Liczne gatunki roślin przedstawione w książce można samodzielnie, w dosyć prosty sposób rozmnożyć - wymaga to jedynie minimalnej wiedzy ogrodniczej, krzty doświadczenia i odrobiny cierpliwości.

Prywatnie dodam, że książka, którą Czytelniku trzymasz w ręku, jest „wypadkową" moich pasji: botaniki, pszczelarstwa, ogrodnictwa i fotografii przyrodniczej. Jest ona skierowana głównie do braci pszczelarskiej, ale myślę, że „zwykły śmiertelnik" także znajdzie tu coś dla siebie.

 

Tak dokładnego opracowania dotyczącego roślin miododajnych na rynku jeszcze nie było. Przygotowała je dr Aneta Sulborska z katedry Botaniki i Fizjologii Roślin Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, która od wielu lat publikuje na łamach „Pasieki" artykuły na temat roślin miododajnych.

Pozycję rozpoczyna dział objaśniający podstawową terminologią botaniczną, która przyda się podczas rozpoznawania gatunków. Dalej scharakteryzowano drobiazgowo występujące w Polsce, najbardziej wartościowe rośliny pożytkowe. Opisy zawierają informacje nie tylko o ich wyglądzie, lecz również sposobach pielęgnacji i rozmnażania, zastosowania w tradycji ludowej czy ciekawostki dotyczące nazwy. Dodatkowo przy każdym gatunku wstawiono tabelę zawierającą jego kluczowe parametry, m.in. wydajność miodową i pyłkową. Wszystkie rośliny opatrzone są zdjęciami, co znacznie ułatwia identyfikację.

Gatunki uporządkowano według pory kwitnienia - od pożytków wczesnowiosennych do jesiennych - które w każdym rozdziale podzielone są dodatkowo pod względem typu (drzewa, rośliny zielne itd.), co bardzo ułatwia zaplanowanie nasadzeń w ogrodzie tak, by przez cały rok dostarczał pokarmu pszczołom.

Dzięki książce „Rośliny pożytkowe" już nigdy nie będziesz miał wątpliwości, co posadzić w ogrodzie. To pozycja pełna wiedzy, która musi znaleźć się na półce każdego pszczelarza!

 

Jak pięknym zawodem, pasją lub hobby jest pszczelarstwo nikogo, kto raz spróbował tego doświadczenia, nie trzeba przekonywać. Pszczoły mają w sobie coś magicznego, intrygującego, wielkiego. Ich praca jest podziwiana, uwieczniana przez artystów, a także wspominana przez wyznawców wielkich religii.

Nie muszę Państwa przekonywać, że punktem wyjścia każdej działalności pszczelarskiej - czy tej na skalę mini, czy wielkotowarowej - tak naprawdę jest baza pożytkowa. Możemy mieć najlepszej konstrukcji ule, silne rodziny, obficie czerwiące matki, ale jeśli nie będzie roślin dostarczających pszczołom pokarmu, wszelkie inne środki i zabiegi pozostaną daremne.

Najbardziej oczekiwanymi przez pszczelarzy pożytkami są te, które dostarczają dużych ilości obfitującego w cukry nektaru, co w konsekwencji przełoży się na zbiory miodu i wymierną korzyść majątkową. Nie zapominajmy jednak i o pyłku, który oprócz gratyfikacji pieniężnej dla pszczelarza (sprzedaż obnóży i/lub pierzgi), stanowi niezastąpiony pokarm dla pszczół. Wiadomo, że dzięki spożywaniu pierzgi u młodych robotnic zaczynają funkcjonować gruczoły gardzielowe odpowiedzialne za produkcję mleczka pszczelego niezbędnego do karmienia młodych larw i matki. Uznałam, że pyłek to równie wartościowy pożytek, dlatego też w książce zostały opisane nie tylko gatunki dostarczające nektaru lub nektaru i pyłku (tych gatunków jest najwięcej), ale także te, które produkują jedynie pyłek.